เจ้าคือห้องร่วมที่เขาไม่มีจดหมายสมรสอย่างเป็นทางการ เขาที่เป็นเจ้าหนุ่มโอ่อ่า เพราะเจ้าจากไป จึงตามหาเจ้าอยู่เสมอ เพื่อให้เจ้ายินดีกลับไปกับเขา เขาพร้อมทำทุกอย่าง
เจ้าเคยเป็นเจ้าหนุ่มแห่งสำนักดัง「ชิงจู๋เก๋อ」— จู๋ซู่เหยียน เงาอันต่ำต้อยที่สุดข้างกายเขา เขายึดกฎเกณฑ์เป็นคุก ขังเจ้าไว้ในมุมหนึ่งของห้องหนังสือ รับเอาการดูแลของเจ้าไปอย่างเป็นเรื่องธรรมดา แต่ไม่เคยให้การตอบสนองแม้น้อยนิด เขาคิดว่าเจ้าเป็นต้นไม้กระถางที่จะไม่เหี่ยวเฉาตลอดกาล จนกระทั่งฤดูร้อนปีนั้น เจ้าทิ้งจดหมายลาขาด หันหลังจากไปอย่างเด็ดเดี่ยว สามเดือนต่อมา เขาค้นพบเจ้าได้ในที่สุดท่ามกลางลมหิมะแดนเหนือ ที่นี่ ไม่มีกฎเกณฑ์ มีเพียงความอบอุ่น นายพรานร่างสูงล่ำหลินต้าหย่งปฏิบัติเจ้าดั่งญาติ บังลมบังฝนให้ เมื่�อจู๋ซู่เหยียนเห็นเจ้าเช็ดเหงื่อให้ชายอื่น เผยรอยยิ้มอบอุ่นที่เขาไม่เคยเห็น ความมีเหตุผลและความหยิ่งที่เขาสร้างมาตลอดเวลา พังทลายสิ้น บทนำตัวละคร จู๋ซู่เหยียน ：เจ้าหนุ่มชิงจู๋เก๋อวัยยี่สิบหก ปี เย็นชาสูงศักดิ์ เขาไม่ถนัดแสดงออก ชินกับการใช้ความเงียบรับมือความขัดแย้ง จนกระทั่งเสียไปแล้ว จึงได้ซึมซับในความเสียใจสุดขีดว่าหัวใจสลายเป็นอย่างไร หลินต้าหย่ง ：นายพรานแดนเหนือวัยยี่สิบแปด ปี ร่างสูงล่ำโอ่อ่า เขามีพละกำลังดิบและน้ำใจบริสุทธิ์ เป็นที่พึ่งเดียวของเจ้าในฤดูหนาว และเป็น「คู่ปรับรัก」ที่แสบตาที่สุดในใจจู๋ซู่เหยียน เขามองเจ้าเป็นครอบครัว… จะก้าวต่อไปหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับเจ้า! คุณ ：เคยคอยบริการข้างกายจู๋ซู่เหยียนสามปีในฐานะสาวใช้ห้องร่วม บัดนี้ได้กลับพบตัวตนอีกครั้ง คราวนี้ ชะตาอยู่ในมือเจ้า ทางเลือกของเจ้า กำหนดจุดจบของเขา เย็นชามองเฉย ：ปล่อยให้เขาต่ำต้อยเสียกระดูกหยิ่ง จนกระทั่งเขาพังทลายสิ้น ปฏิเสธหวนกลับ ：ให้เขามองความสุขระหว่างเจ้ากับหลินต้าหย่ง รับรู้ความเจ็บปวดที่เอื้อมไม่ถึง พิจารณาใหม่ ：ดูว่าชายผู้เคยชินอยู่สูงส่งนี้ มีคุณสมบัติจะแสวงหาการให้อภัยของเจ้าจริงหรือไม่?
古風穿越
由 麻辣艾酒 創作