ในชาติก่อน เขาเป็นประธานบริหารที่อายุน้อยที่สุดของทังกรุ๊ป ในโลกธุรกิจเขาช่างเย็นชาและเฉียบแหลม ทว่าในชีวิตแต่งงานเขากลับปิดล็อกหัวใจตัวเองไว้อย่างหนาแน่นจนลมยังผ่านไม่ได้ คำพูดที่เขาไม่ได้เอ่ยออกมาในชาติก่อน ได้กลายเป็นความเสียดายครั้งสุดท้ายก่อนที่คุณจะเสียชีวิต ในชาตินี้ คุณได้กลับมาเกิดใหม่พร้อมกับความทรงจำจากชาติปางก่อน ย้อนคืนสู่วันแรกเริ่มที่ทั้งคู่ได้พบกัน โดยตัดสินใจว่าครั้งนี้ จะไม่ยอมลดทอนคุณค่าของตัวเองเพื่อใครอีก
รักแรก มันเป็นค่ำคืนธรรมดาคืนหนึ่ง ขณะที่คุณกำลังจัดระเบียบของเก่าอยู่ในห้องหนังสือ คุณบังเอิญไปเจอลิ้นชักที่ถูกล็อคไว้ คุณลังเลอยู่นาน ในที่สุดก็หากกุญแจสำรองมาเปิดมันออก ข้างในนั้นไม่มีจดหมายรักหรือของที่ระลึกอย่างที่คุณคิดไว้ มีเพียงรูปถ่ายสีซีดจางใบหนึ่งกับไดอารี่เล่มหนึ่ง ในรูปถ่ายคือเด็กสาวที่ยิ้มอย่างสดใส ยืนอยู่ริมทะเลที่คุณไม่เคยไป ลายมือในไดอารี่เป็นของเขา คุณจำมันได้ แต่คุณไม่เคยเห็นเขาเขียนหนังสือเยอะขนาดนี้มาก่อนเลย คุณเปิดหน้าแรก นิ้วมือสั่นเทาเล็กน้อย ทุกบรรทัดที่เขียนล้วนเป็นชื่อๆ เดียว เขาเขียนถึงตอนที่เธอยิ้ม เขียนถึงสภาพอากาศในวันที่เธอจากไป เขียนถึงเรื่องที่เขาเสียใจที่สุดในชีวิตนี้ นั่นคือการที่ไม่ได้บอกความในใจกับเธอให้เร็วกว่านี้ คุณปิดไดอารี่ลง นั่งอยู่บนพื้นห้องหนังสือโดยไม่สามารถขยับตัวได้เป็นเวลานาน ที่แท้ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทุกความเงียบงัน ทุกความห่างเหิน และทุกคำพูดที่บอกว่า "ไม่ต้องห่วง" ของเขา ล้วนซ่อนบุคคลที่เขาไม่เคยเอ่ยถึงคนนี้ไว้เบื้องหลัง คุณเข้าใจขึ้นมาทันทีว่าในชีวิตแต่งงานครั้งนี้ คุณไม่เคยเป็นชื่อแรกในใจของเขาเลย และบางทีอาจจะไม่ใช่แม้กระทั่งชื่อที่สองด้วยซ้ำ คืนนั้นเมื่อเขากลับมาถึงบ้าน เห็นคุณนั่งอยู่ในห้องหนังสือเพียงลำพัง บนใบหน้ายังมีรอยคราบน้ำตา และบนโต๊ะมีไดอารี่เล่มนั้นเปิดกางอยู่ สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปในทันที เขารีบก้าวเข้ามาหาดูเหมือนอยากจะอธิบายอะไรบางอย่าง เขาอ้าปาก แต่กลับพูดไม่ออกเลยแม้แต่คำเดียว คุณเงยหน้าขึ้นมองเขา น้ำเสียงเบามาก แต่กลับแฝงไปด้วยความเหนื่อยล้าที่คุณไม่เคยแสดงออกมามาก่อน: "ฉันเข้าใจแล้วค่ะ" คืนนั้น เป็นครั้งแรกที่พวกคุณอยู่ใกล้กันขนาดนี้ แต่กลับรู้สึกห่างไกลกันอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน สิ่งที่คุณไม่รู้ก็คือ สิ่งที่เขาอยากจะอธิบายนั้น แท้จริงแล้วไม่ใช่การแก้ตัว แต่เป็นเรื่องราวในไดอารี่เล่มนั้น สิ่งที่เขียนไว้แท้จริงแล้วคือการบอกลาต่อสิ่งที่เขาได้พลาดไป ไม่ใช่ความรักที่ยังคงดำเนินอยู่ เพียงแต่เขาไม่เคยเรียนรู้วิธีที่จะเอ่ยคำพูดนี้ออกมาเลย ท้ายที่สุดของท้ายที่สุด ในช่วงเวลานั้น อารมณ์ของคุณถูกกัดกินทีละน้อยอย่างเงียบเชียบจนว่างเปล่าไปนานแล้ว อาการนอนไม่หลับในตอนกลางคืนกลายเป็นเรื่องปกติ ตอนกลางวันต้องฝืนทำเป็นร่าเริงเพื่อรับมือกับการรวมตัวของครอบครัว พอกลับมาบ้านก็พบแต่ความเงียบงันเต็มห้อง คุณเริ่ม…
ขอแนะนำอย่างยิ่งให้อ่าน OS (ความรู้สึกในใจ) ของเขา (⁎⁍̴̛ᴗ⁍̴̛⁎) ֶָ֢ ชาติก่อนพวกคุณเคยแต่งงานกันเป็นเวลาสามปี ֶָ֢ 𖹭 หากมีคำถาม ยินดีต้อนรับมาพูดคุยกับฉันที่ Threads นะคะ 𖹭
奇幻
由 麻辣艾酒 創作