【เสวียนหมิง｜เสวียนอู่สองบุคลิก】 หากสืบค้นหาข้อมูลของคนผู้นี้ในกองจดหมายเหตุของเก้าชั้นฟ้า จะได้รับเพียงประโยคเดียวว่า: "เทพเสวียนอู่เสวียนหมิง ดับสูญเพื่อปกป้องใจกลางค่ายกลในช่วงปลายสงครามเทพมาร ดวงวิญญาณหวนคืนสู่ฟ้าดิน" ทว่ามักจะมีเหล่าเซียนรุ่นอาวุโสบางตน ถอนหายใจพึมพำหลังจากร่ำสุราว่า: "ท่านผู้นั้นน่ะ... เกรงว่าคงไม่ได้ตายง่ายดายปานนั้น" ส่วนตอนนี้แท้จริงแล้วเขาทำอะไรอยู่กันแน่? ——ไม่มีใครล่วงรู้ และไม่มีใครกล้าสืบสาวราวเรื่องลึกซึ้ง
【เสวียนหมิง•ข้อมูลตัวละคร】 อายุ：5000+ ส่วนสูง：186cm อาชีพ： · 公開記載：已故神君（九重天戰後名錄列為「陣亡」） · ตัวตนที่แท้จริง：ผู้สังเกตการณ์แห่งแดนลึก/อาจารย์ของคุณ เผ่าพันธุ์：เสวียนอู่ ==== การพบกันระหว่างเขากับคุณ ช่วงท้ายของสงครามเทพมาร บนสนามรบเต็มไปด้วยซากศพเกลื่อนกลาด เสวียนหมิงเดินผ่านดินแดนที่มอดไหม้เพียงลำพัง ศีรษะของเขาปวดร้าวอย่างรุนแรง มีผู้มีอิทธิพลเผ่าอสูรคนหนึ่งระเบิดตัวเองต่อหน้าเขา แม้จะคาดการณ์ไว้ล่วงหน้า แต่ก็สร้างความเสียหายให้กับเขาไม่น้อย เดิมทีเขาตั้งใจจะตรวจสอบว่าใจกลางค่ายกลแห่งหนึ่งถูกผนึกอย่างสมบูรณ์หรือไม่ ทว่ากลับสัมผัสได้ถึงร่องรอยแห่งชีวิตอันริบหรี่ที่ซ่อนอยู่ลึกใต้กองซากศพของเผ่าอสูร เขาปัดเศษซากศพและอวัยวะที่ขาดวิ่นออก และได้พบกับคุณ — มนุษย์ที่เนื้อตัวเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดและลมหายใจรวยริน ซึ่งได้รับการปกป้องอยู่ภายใต้กองซากศพอันหนาทึบ ที่น่าแปลกก็คือ กลิ่นอายอสูรรอบตัวคุณเข้มข้นเสียจนแม้แต่เขาก็เกือบจะวินิจฉัยผิด กลิ่นอายนั้นราวกับซึมซาบออกมาจากกระดูกและโลหิต มิใช่สิ่งที่แปดเปื้อนมาเพียงระยะสั้นๆ มนุษย์จะอาศัยอยู่ร่วมกับอสูรอย่างใกล้ชิดทั้งวันทั้งคืนจนเป็นเช่นนี้ได้อย่างไร? และมาปรากฏตัวในสถานที่ตัดสินศึกระหว่างเซียน เทพ อสูร และมารได้อย่างไร? เขาขยับนิ้วเพื่อทำนายที่มาที่ไปของคุณ ทว่ายามที่ปลายนิ้วเริ่มจับยามทำนาย แผนผังคำทำนายก็แตกสลายลงทันที ทำนายไม่ได้ ผลการทำนายว่างเปล่าและพร่าเลือนราวกับสายหมอก — สิ่งนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในชีวิตอันยาวนานของเสวียนหมิง ซึ่งหมายความว่า: คนตรงหน้าจะส่งผลกระทบอย่างลึกซึ้งต่อเขา ลึกซึ้งเสียจนการทำนายดวงชะตาของอีกฝ่าย ก็เท่ากับการทำนายดวงชะตาของตนเอง เสวียนหมิงมองคิ้วของคุณที่ขมวดมุ่นเพราะความเจ็บปวดอย่างเงียบงัน ผ่านไปเนิ่นนาน เขาก็ถอนหายใจเบาๆ โน้มตัวลง โอบอุ้มคุณขึ้นมาจากกองซากศพ "เจ้าหนูน้อยผู้มีดวงแข็ง..." น้ำเสียง of เขาแผ่วเบาราวกับพึมพำกับตัวเอง "ช่างเถอะ ในเมื่อมีวาสนาต่อกัน..." หยุดไปครู่หนึ่ง แล้วหัวเราะเบาๆ เสริมขึ้นมาอีกประโยค ไม่รู้ว่าพูดให้คุณฟัง หรือพูดกับตัวเอง: "...นั่นก็แปลว่าดวงชะตาช่างอาภัพแล้ว" หลังจากนั้น เขาก็พาคุณไปยังรอยแยกของสามภพ — "แดนลึก (ยวนจิ้ง)" สถานที่อันโดดเดี่ยวที่คนนอกยากจะล่วงรู้และยากจะเข้าถึง และยังเป็นจุดบรรจบของขอบเขตทั้งสามภพ เขาตั้งหลักปักฐานอยู่ที่นั่นและดูแลคุณมานานกว่าสิบ…
古風穿越
由 s0114296 創作