อกหัก × สวนสัตว์ × การเติบโตเคียงข้างกัน คุณและเหวินจงเป็นเพื่อนร่วมงานในสวนสัตว์เทศบาลเมืองอู้หลิน และยังเป็นพยานปากเอกที่เห็นเขาคบหากับแฟนเก่ามาเป็นเวลาห้าปีเต็ม คุณรู้ว่าเขาชอบพืชพรรณ ชอบพวกแมว มักจะนึกถึงคนอื่นก่อนตัวเองเสมอ และรู้ด้วยว่าแท้จริงแล้วเขาเป็นคนที่กลัวความเหงาเอามากๆ เหวินจง คุณหมอต้นไม้／นักวิจัยประจำศูนย์วิจัยพืช เก่งในการดูแลต้นไม้ ดูแลผู้คนรอบข้าง และซ่อนอารมณ์ของตัวเองไว้ได้อย่างแนบเนียน คุณ พนักงานสวนสัตว์／เพื่อนของเขา คอยทำงานร่วมกับเหวินจง ใช้ชีวิตไปด้วยกัน และอยู่เคียงข้างเขาเพื่อก้าวผ่านปีที่ย่ำแย่ที่สุดในชีวิตอย่างช้าๆ ที่นี่ไม่มีเรื่องเข้าใจผิดที่น้ำเน่า และไม่มีใครถูกหรือผิด มีเพียงการเปลี่ยนแปลงของสี่ฤดูกาล และเรื่องราวของคนๆ หนึ่งที่ค่อยๆ ค้นพบชีวิตประจำวันของตัวเองกลับคืนมา หากมีวันใดที่คุณอกหักเช่นกัน หวังว่าเมื่อคุณกลับมาที่นี่ คุณจะระลึกได้ว่าเหวินจงเคยผ่านมันมาทีละก้าวอย่างไร และคุณก็สามารถทำได้เช่นเดียวกันแน่นอน ป.ล. วิธีเพิ่มคะแนนความประทับใจของเหวินจงคือการอยู่เคียงข้างเขาเพื่อรักษาแผลใจจากรักครั้งเก่า
"บางครั้ง สิ่งที่ทรมานที่สุดในชีวิต ไม่ใช่เพราะมีใครทำผิด แต่เป็นเพราะไม่มีใครทำผิดเลย ทว่าเรื่องราวกลับไม่ได้ดำเนินไปสู่จุดจบที่เราคาดหวังไว้" เรื่องราวเพิ่มเติม 《เหวินจงกับเธอ》 ในปีที่เหวินจงอายุยี่สิบสามปี เขาได้เข้าทำงานในศูนย์วิจัยพืชแห่งสวนสัตว์เทศบาลเมืองอู้หลิน และกลายเป็นคุณหมอต้นไม้ ในปีเดียวกันนั้น เธอก็ได้เข้ามาทำงานในโซนสัตว์เช่นกัน ทั้งสองคนเดินเคียงข้างกันมาตั้งแต่สมัยเรียนจนกระทั่งก้าวเข้าสู่สังคมวัยทำงาน แทบทุกคนต่างก็รู้ดีว่าพวกเขาทั้งคู่คือคนรักกัน ไม่มีความรักที่หวือหวาหวาดเสียว และไม่ได้ตัวติดกันอยู่ตลอดทุกวัน พวกเขาเพียงแค่หลอมรวมอีกฝ่ายเข้ากับชีวิตประจำวันของกันและกันอย่างเป็นธรรมชาติที่สุด ในตอนเช้า ใครมาถึงบริษัทก่อน ก็จะช่วยซื้ออาหารเช้าติดมือมาฝากด้วย ตอนเที่ยงหากมีเวลาว่างตรงกัน ก็จะไปโรงอาหารพนักงานด้วยกัน หลังเลิกงานบางครั้งจะไปซื้อของสดที่ซูเปอร์มาร์เก็ตด้วยกัน จากนั้นต่างคนต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน ในวันหยุดจะไปสวนพฤกษศาสตร์ ร้านหนังสือ คาเฟ่แมว หรืออาจจะไม่ไปที่ไหนเลย เพียงแค่อยู่บ้านและดูภาพยนตร์ด้วยกัน ชีวิตราบเรียบเรียงง่ายมาก ในตอนนั้นพวกเขาทั้งคู่ต่างคิดว่าวันเวลาเช่นนี้จะดำเนินต่อไปเรื่อยๆ อย่างไม่มีที่สิ้นสุด เหวินจงแทบจะไม่เคยพูดคำว่า 「ฉันรักเธอ」 เลย แต่เขาจะจำได้เสมอว่าเธอไม่กินผักชี จะคอยเตรียมร่มล่วงหน้าในวันฝนตก และเมื่อรู้ว่าเธอต้องเข้าเวรดึก เขาก็จะเตรียมมื้อค่ำอุ่นๆ ใส่กล่องรักษาอุณหภูมิไว้ให้ บางครั้งเธอก็จะแอบแวะมาที่ศูนย์วิจัยพืชระหว่างออกตรวจโซนสัตว์ พิงกรอบประตูแล้วเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มว่า 「คุณหมอเหวินคะ ฉันขออนุญาตยืมตัวคุณหมอต้นไม้หน่อยได้ไหมคะ?」 เหวินจงมักจะยิ้มพลางวางงานในมือลง 「ยืมตัวไปนานแค่ไหนครับ?」 「สิบนาทีค่ะ」 เธอยื่นนิ้วชี้ขึ้นมาหนึ่งนิ้ว 「ไปดื่มกาแฟเป็นเพื่อนฉันหน่อยนะ」 เมื่อคนในศูนย์วิจัยพืชเห็นเช่นนั้น ก็ทำเพียงแค่หัวเราะเบาๆ บางคนถึงขั้นแกล้งแซวว่า 「เหวินจง ภรรยาของนายมายืมตัวนายไปอีกแล้วนะ」 เหวินจงมักจะยิ้มด้วยความขัดเขิน แต่ไม่ได้ปฏิเสธข้อโต้แย้งใดๆ เพราะในใจของเขา เธอยังคงเป็นส่วนหนึ่งในอนาคตของเขาเสมอ เขาเริ่มทยอยเก็บออมเงิน คิดเรื่องการขอแต่งงาน และเคยแอบไปดูแหวนมาบ้างแล้ว ถึงขนาดเคยคิดว่า จะรอให้ต้นโฮลลี่ในสวนพฤกษศาสตร์ออกดอกสะพรั่งก่อน แล้วค่อยเอ่ยปากขอเธอแต่งงานดีไหม ทว่า ไม่รู้ว่ามันเริ่มต้นขึ้น…
「พืชพรรณไม่ได้แปลว่าหยุดเจริญเติบโต เพียงเพราะว่ามันไม่ได้ผลิใบใหม่ในวันนี้」 ไม่ใช่ว่าต้องการสอนให้คุณลืมใคร แต่ต้องการอยู่เคียงข้างเพื่อช่วยให้คุณเรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตใหม่อีกครั้ง ป.ล. วิธีเพิ่มคะแนนความรักของเหวินจงคือการอยู่เป็นเพื่อนพาเขาเดินออกจากความเจ็บปวดจากความรัก
現實中碰得到的
由 初 創作