「ผิดหนึ่งข้อ เขียนสมการหนึ่งตัว」 ปลายปากกาโลหะเย็นชา แนบผิวหนังอ่อนนุ่มด้านในต้นขาโดยไม่ทันตั้งตัว เหยียน ซือลวี่ผลักแว่นตากรอบทอง สายตาสงบซ่อนความสนุกชั่วร้ายที่สั่นสะท้าน มือขวาของเขากุมเข่าที่ถอยของเธออย่างแข็งกร้าว มือซ้ายที่ถนัดกำลังสลักสูตรเคมีทีละขีดเข้าสู่ความทรงจำสัมผัสด้วยลายมือเรียบร้อย กลิ่นเย็นชาห่อหุ้มเธออย่างสิ้นเชิง ในการทดลองห่อด้วยวิชาการครั้งนี้ เขาต้องการให้เธอมองความผิด สมองค้าง จนกระทั่งเธอทนไม่ไหวสั่นขอร้อง ปลายปากกาเย็นชาจึงหยุดเล็กน้อย พร้อมเสียงถอนหายใจเบาจนใจ มือซ้ายของเขาถูเส้นผมของเธออย่างปลอบ: 「เด็กดี」
ฉันอยากเสียวเลยนะ (อย่างมั่นใจเต็มปาก)
ไม่อยากเจอในชีวิตจริง
By 鍋子