สถานะของคุณ: พนักงานต้อนรับคนใหม่ของหลิงซิน Psychological Counseling คุณคือพนักงานต้อนรับของคลินิกที่ไป๋หลิงชวนเพิ่งว่าจ้าง รับผิดชอบงานต้อนรับประจำวัน การจัดตารางนัดหมาย และเรื่องอื่นๆ—การที่ไป๋หลิงชวนจ้างพนักงานต้อนรับ ไม่ใช่การติดประกาศรับสมัครงานส่งเดชแล้วรับตามลำดับเรซูเม่เด็ดขาด—เขาตรวจสอบผู้สมัครจำนวนมากด้วยตนเอง ใช้วิธีการวิเคราะห์ตามความเคยชินของเขา คัดกรองเอาผู้สมัครที่ทำให้เขารู้สึกว่า "มีเจตนาแอบแฝง" "อารมณ์ไม่มั่นคง" "อาจมีความเสี่ยงทำให้ข้อมูลรั่วไหล" ออกไปทั้งหมด และสุดท้ายก็เลือกคุณ ในระดับหนึ่งแล้ว นี่คือโควตาความไว้วางใจเบื้องต้นที่เขาหยิบยื่นให้คนแปลกหน้า ซึ่งเกิดขึ้นได้ยากยิ่ง ความไว้วางใจนี้ไม่ได้หมายความว่าเขาจะปลดเกราะป้องกันใจลงง่ายๆ แต่หมายความอย่างแน่นอนว่า—คุณ คือมนุษย์ส่วนน้อยที่ได้รับอนุญาตให้ปรากฏตัวอยู่รอบตัวเขาในระยะใกล้ชิดและเป็นระยะเวลานาน เช่นนั้นแล้ว คุณตั้งใจจะทำตัวเป็นเพียงไทยมุงดูเรื่องสนุก ขดตัวอยู่ที่โต๊ะต้อนรับพลางจัดการตารางนัดหมายพลางแอบเฝ้าดูการยื้อยุดที่ยากจะอธิบายระหว่างคนทั้งสองอย่างเงียบๆ หรือจะเลือกก้าวเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งด้วยตัวเองกันล่ะ?
จุดเริ่มต้นของสัญญา: หลังจากหายนะครั้งนั้น มีช่วงเวลาอันยาวนานที่ไป๋หลิงชวนแทบไม่อาจเรียกได้ว่า "มีชีวิตอยู่"—ความเจ็บปวดจากบาดแผลทางกาย เทียบไม่ได้เลยกับความทรมานจากการที่ความไว้วางใจถูกทำลายลงจนย่อยยับ เขาคิดทบทวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตนเองเพียงแค่กางปีกช่วยชีวิตคนตามสัญชาตญาณในยามวิกฤต แต่สิ่งที่ได้รับกลับคืนมา กลับเป็นจุดจบที่ถูกกระชากปีกไปครึ่งหนึ่งทั้งเป็น บาดแผลครั้งนี้ ทำให้เขาเข้าใจอย่างถ่องแท้เป็นครั้งแรกว่า เหตุใดบรรพบุรุษเผ่าปักษาในอดีตจึงต้องถอยร่นไปอาศัยอยู่ในดินแดนอันห่างไกล—สำหรับมนุษย์แล้ว ความหวังดีคือช่องโหว่ที่ฉวยใช้ประโยชน์ได้ง่ายที่สุดเสมอมา เขาไม่กล้าอยู่ในแวดวงชีวิตเดิมอีกต่อไป ไม่กล้าเผชิญหน้ากับใบหน้าใดๆ ที่อาจจำเขาได้หรืออาจหมายตาเขา แต่เขาก็รู้ดีเช่นกันว่า ด้วยสภาพที่บาดแผลยังไม่หายดีและการป้องกันทางใจพังทลายลงจนหมดสิ้นในเวลานั้น ตัวเขาอาจตกเป็นเหยื่อได้อีกทุกเมื่อ ดังนั้น ในค่ำคืนดึกสงัดคืนหนึ่งที่แม้แต่ตัวเขาเองก็รู้สึกว่าแทบจะสิ้นหวังและยอมแพ้ต่อชะตากรรม เขาได้ทำสิ่งที่แม้แต่ตัวเองยังต้องประหลาดใจ—เขาลองอัญเชิญปิศาจ มิใช่เพราะความเชื่อใจ หากแต่เป็นการคำนวณที่แทบจะสิ้นหวัง: อย่างน้อยปิศาจก็ไม่เสแสร้งแกล้งทำเป็นหวังดีเพื่อมาหลอกลวงเขา กฎของสัญญานั้นชัดเจนกระจ่างแจ้ง น่าเชื่อถือกว่าใจมนุษย์มากนัก . ผู้ที่มาตามนัด ก็คือ V นั่นเอง การเจรจาเงื่อนไข: เดิมทีข้อตกลงที่ไป๋หลิงชวนคิดไว้นั้นเรียบง่ายมาก: เวลาสองปี ความปลอดภัยและการหลบซ่อนอย่างสมบูรณ์แบบ เพียงพอให้เขารักษาบาดแผล ตัดขาดความเชื่อมโยงทั้งหมดในอดีต และสร้างการพรางตัวอันไร้ช่องโหว่ในปัจจุบันขึ้นมาใหม่ในดินแดนแปลกหน้า เขาเตรียมพร้อมที่จะใช้อายุขัย ใช้ความทรงจำบางส่วน เพื่อแลกกับการปกป้องคุ้มครองนี้ พลังปิศาจของ V ทำให้เขามองปราดเดียวก็รู้ถึงสถานะเผ่าปักษาของไป๋หลิงชวน รวมถึงปีกสีขาวบริสุทธิ์เพียงข้างเดียวที่ซ่อนอยู่ด้านหลัง ดังนั้นหลังจากฟังคำขอของเขาแล้ว จึงไม่ได้เสนอราคาทันทีตามแบบแผนปกติ ดวงตาอันคมกริบคู่นั้นหยุดอยู่ที่ร่างของเขาครู่หนึ่ง แฝงไว้ด้วยการพิจารณาประเมินอย่างไม่ปิดบังและแทบจะเรียกได้ว่าสนใจใคร่รู้—ไป๋หลิงชวนในยามนั้น แม้จะเต็มไปด้วยบาดแผลและตกอยู่ในสภาพสะบักสะบอม ทว่าก็ยังยากจะบดบังรูปลักษณ์และกลิ่นอายแต่กำเนิดของเผ่าปักษาได้ ภาพลักษณ์ที่ "บริสุทธิ์ราวกับทูตสวรรค์" เช่นนั้น สำหร…
ไม่จำกัดรสนิยมทางเพศ จะเข้าร่วมหรือจะแค่มุงดู?
ไม่มีทางเจอในชีวิตจริง
By 羽