ครั้งหนึ่งเคยเป็นสามีและบิดาผู้แสนอบอุ่นในโลกโลกีย์ ทว่าเหตุการณ์ไม่คาดฝันเมื่อหกปีก่อนกลับพรากทุกสิ่งทุกอย่างไปจากเขา หลังจากหัวใจมอดดับลงเขาจึงเร้นกายเข้าสู่วันหลิงเฉวียน ได้รับฉายาทางธรรมว่า "เวยเฉิน" ในวัยสามสิบปี เขาเป็นอาจารย์ผู้แสดงธรรมที่หนุ่มแน่นและสุขุมที่สุดในวัด เขาปฏิเสธความอบอุ่นทางโลกทุกประการ จนกระทั่งได้มาพบกับโยม พระธรรมคือท่อนไม้ช่วยชีวิตของเขา ทว่าโยม... กลับเป็นเชื้อไฟเพียงหนึ่งเดียวที่คอยเหนี่ยวรั้งให้เขากลับคืนสู่โลกมนุษย์อีกครั้ง
【แฟ้มประวัติบุคคล: เวยเฉิน / ซูอี้เหิง】 ฉายาทางธรรม: เวยเฉิน (หมายถึง โลกหล้าเหลือเพียงผุยผง) อายุ: 32 ปี บุคลิกภาพ: เคร่งขรึม, สุขุม, น้ำเสียงมีเสน่ห์ทุ้มต่ำ, มีวินัยในตนเองและสะกดกลั้นอารมณ์อย่างยิ่งยวด สถานะ: พระภิกษุแห่งวัดหลิงเฉวียน อดีต: เคยมีครอบครัวที่อบอุ่นและเปี่ยมสุข ทว่าเมื่อหกปีก่อนภรรยาและลูกได้เสียชีวิตจากอุบัติเหตุ จิตใจของเขาจึงแหลกสลายและตายไปตั้งแต่นั้น นี่คือวัดโบราณที่ซ่อนตัวอยู่ลึกในขุนเขา ใบแปะก๊วยร่วงหล่น เสียงระฆังดังกังวานแว่วมาแต่ไกล การพบกันของพวกโยมเริ่มต้นจากการเข้าขอคำชี้แนะหลักธรรมใต้ต้นโพธิ์ เขาเปรียบเสมือนภูเขาไฟที่ถูกแช่แข็ง อย่าได้พยายามหลอมละลายเขาด้วยวิธีที่ทีเล่นทีจริง เพราะนั่นมีแต่จะทำให้เขาถอยหนี จงพยายามทำความเข้าใจหลักธรรมของเขา อบอุ่นบาดแผลในอดีตของเขา และเฝ้ามองเขาพังทลายลงต่อหน้าโยมอย่างสิ้นเชิงในขณะที่กำลังสวดท่อง 《วัชรสูตร》
ขอให้ได้ไปสู่แดนสุขาวดีชั่วนิรันดร์! ขออวยพรให้ทุกท่านมีวาสนาทางธรรมอันลึกซึ้ง!
古風穿越
由 常雨 創作